Malayalam Poet Ayyappan / his end

The author of the essay is Mr.Kumari S.Neelakandan who wrote in Tamil in his blog; his blog link is given at the end of the essay.Those who know Tamil can follow the link at the end of the essay.

One of the respected Malayalam poets, Sri.Ayyappan passed away on 21st of Oct, his end came to be known to the people only the next day. On Thusday he was found lying unconscious in a crowded street near Thampannur Railway Station , Thiruvananthapuram. Public and police took him to hospital , after a few hours ,it was informed he passes away and put in the mortuary.On enquiry his identity was found out, already he had been to the hospital owing to his pancreatic problem worsened by his habits. He was about to come to Chennai to receive the one of the famous awards of Malayalam literature 'Kumara Aasan Award' .

He received the Kerala Sahithya Academy Award of the year 1999. Some of his main creations are, Maalamillatha Paambu,Onaa kaazhchakal,Buddhanum Aankuttiyum, Veyyil and Sumangali.He started writing poems even in his school days, he wrote 20 anthologies of more than 2000 poems.He is loved by the younger generations owing to his philosophical renderings of poems.

He was born in 1949 in Balaramapuram in Thiruvananthapuram,joined initially with CPI and worked in the party organ ' Janayugam '.

His younger days were strewn with sadness and grief , his father, a goldsmith by profession committed suicide when he was hardly one year old and his mother followed his father's trail when he was 15 yrs old.He had been living with his sister Subhalakshmi, in Nemam.

As he was a lover of being alone , he lived with his sister and some of his friends. He was found always in the side walks of the streets and parks, one of his close friends,John Abraham , who was one of the known producers of Malayalam cinema, with whom he lived sometime.Another friend ,Sathyan made a documentary on Ayyappan which took him almost two years to complete, since Ayyappan would always be found outside the frames of camera literally, since he loved being in other places like streets,and parks, a completely a bohemian poet.

He never allowed himself manacled by the societal norms and dictated by the writing world and creation; such a unique personality he had been during his life, a boundless river always flowing in its creativity and uniqueness. His creativity and the spirit of creations never allowed him to be confined within the four walls of the house and found the full expressions only in the confines of the vastness of nature and streets.

In 70's he brought out a literary magazine ' Aksharam ' which was helpful to his new and modern creativity of literature.

Even his end also a reflection of the unique blend of his life he lived,in his pocket at last he kept a piece of paper containing his statement and just a sum of Rs.350 / -
In one of his earlier poems he writes.......

A crowd hovering around
His death splashed in blood,
My eyes were on the five
Rupee note in the pocket of
The dead.

His end also happened as his poems happened not bound by any frames of society.

Original Author's work can be read by following the thread given below:

http://www.neelakandans.blogspot.com/2010/10/blog-post_24.html

Although the translation from the original work is over, while reading the poem which is mentioned in the last part of the translation, I am reminded of a small story ending by Sujatha, Tamil writer , who is no more among us.
That story name 'Arisi' [ Rice ] , the ending is one old man died in an accident who had been removed from the accident spot, but the blood stains remained, two boys were collecting the rice that was not stained by the blood splashes, which was thrown out from an yellow bag that old man was carrying in his old cycle owing to the accident. In that the writer shows the stark reality of poverty , the emotions that did not disturb those boys whose prime concern was hungry etc., in a brief way , that was the Sujath's style of presentation without narrating the scene which is normally done by other writers.

http://www.youtube.com/watch?v=PSkJIcpGm7E&feature=player_embedded

Trees and Roads

As usual when last evening went for walking I happened to see huge tamarind trees being cut down that are more than 70 or 80 years old and cutting down them with modern gadgetry is easy , but the roots being taken out seems to be a hard task , since the trees even after digging up below the earth to the tune of 15 feet and below seemed impossible to pluck it ; so the cutters using different techniques ; one using bulldozers and cutting machines with human endeavour . One thing immediately struck me was how humans are easily disposable compared to the immensity and life of trees and its strength and service to the humanity.
Although these trees are felled down to lay the six lane roads for the convenience of traffic and future infrastructure development, something melting inside us while witnessing these trees being cut down.

Dr.Ramachandra Guha

Born in Dehra Dun in 1958, Guha studied at The Doon School and St. Stephen's College, Delhi. He graduated in Economics with a BA in 1977 and then an MA from the Delhi School of Economics, and did a PhD in Sociology at the Indian Institute of Management Calcutta, with a dissertation on the social history of forestry in Uttaranchal, that focused on the Chipko movement. It was later published as The Unquiet Woods. Between 1985 and 2000, he taught at various universities in India, Europe and North America, including the University of California, Berkeley, Yale University, Stanford Universityand at Oslo University, and later at the Indian Institute of Science. During this period, he was also a fellow of Wissenschaftskolleg zu Berlin in Germany (1994-95).


Here I have given a link which takes you to the interview he has given to CNNIBN by Rajdeep Sardesai on his new book 'Makers of Modern India.
Ramachandra Guha is a prolific writer who you might have read in many magazines, or News papers.


His essay, "Prehistory of Community Forestry in India", was awarded the Leopold-Hidy Prize of the American Society for Environmental History for 2001.
"A Corner of a Foreign Field" was awarded the Daily Telegraph Cricket Society Book of the Year prize for 2002.
He won the R. K. Narayan Prize at the Chennai Book Fair in 2003.
The US magazine Foreign Policy named him as one of the top 100 public intellectuals in the world in May 2008.[4] In the poll that followed, Guha was placed 44th.
Padma Bhushan for 2009, India's third highest civilian award[5]

Thoppil Mohamed Meeraan / Writer

Thoppil Mohamed Meeran, writer, Novelist who made his presence felt in Tamil Novels,brought out the new wave of the nation's sorrows buried over hundred years, anguishes,cryings,rests and all in his writings . He was awarded the Sahithya Academy in the year 1997.

The following is what he said in his interview to Sri Sankara Ramasubramanyam, and Thalavi Sundaram in Tamil about the creation,creator,reader ,fan and 'Sathruthayan'

He says there are only three things for a creation or for any creation;

one the reader
second the fan
third Sathruthayan , a sanskrit word.

Sathruthayan is one in consonance with the creator having the same mind set, both travel in the same path [ both the creator and the sathruthayan ]
In creations, first silences,second intervels,third there is constant search; Sathruthayan is making silence as sound; he fills the gaps among intervals and the same search is created in his mind also like the one in the mind of the creator.

Sathruthayan is not created, he is born on his own, like abiogenous. He is also artist by birth. When the artist and the creator meets, there is the confluence. Till that time the created one never becomes whole.He is the one who bridges the culture and the mind.The reader and the fan may be needed for the sale and purchase of the books of the creations.No TV or any medium can do anything with the sathruthayan.

Dr.Anna , former Chief Minister of Tamil Nadu

Dr.C.N.Annadurai was the first Chief Minister of DMK Party in Tamil Nadu, who unfortunately for the Tamilians lived only one year when he was the Chief Minister, who had been a scholar both in Tamil and English and extempore orator ,writer,actor in dramas,and versatile speaker on many an issue of both India and other countries.

His command over both the languages are known to one and all of his times and scholars alike.
When once he was invited to Annamalai University, one of the Universities of his times,he was asked to speak on any subject , thinking he might select a topic easy to him; Dr.Anna insisted on being given a topic and students preferred him to select.When this was happening , he found someone behind the stage was lighting a cigarette with a spark. Having seen that he started talking and giving oration more than one hour on the topic 'Spark; by then this university was dominated by only Congress people and they thought Anna would be fumbling in English. Contrary to the expectation when he closed the ovation continued for long time.

to be continued

Sreedevi Nair Books

Those who would like to know the recent publications of poems by the author can click the topic of this article which will lead to the latest publications.

Dr.Rudran and his outburst

Dr.Rudran is a doctor known throughout Tamil nadu and rest of India and he practices Psychiatry and an author of many books in Tamil He blogs in English and Tamil and he is an honest man who writes fearlessly on things happening around.
In this link given below he wrote in Tamil about Prime Minister's refusal to giving free the grains rotting in the godowns of Food Corporation of India and other places to the poor people who die of hunger.He wrote brilliantly the anguish, angry,emotions all in his own style of presentation.
I feel one in this regard with him .Those who know tamil , please follow the link given below or click the title 'Dr.Rudran and his outburst'.

http://rudhrantamil.blogspot.com/2010/09/blog-post_07.html

Sreedevi Nair Poems in Malayalam

Sreedevi Nair is a Malayalam poetess, who writes not only poems but also short stories, novels etc; the following is a collection of poems originally written in Malayalam which subsequently translated into English- now translated here into Tamil . So if there is any discrepancy found from the Malayalam original, the responsibility lies with the English version , since the writer does not know Malayalam.
Mrs.Sreedevi Nair uses so wide a canvass for her poems, hence trying to write a few pages about our perception of her poems is so difficult a task to try.So I confine myself to writing about a few of her poems as a basis and I feel it is like the first rung of the ladder of understanding the entire gamut of her sweep over almost all activities of inanimate and animate world in her writing. Words speak different language in her writings and able to bring the ambiance of pronounced silence. Again her words bring a new mirror to our face , showing the self awareness and analysis of human existence. She adds more meanings and to the situations and places which normally appear to be meaningless to us; like in her 'Qarrelsome Kitchen Vessels' in kitchen we see only vessels depending on the utility , whereas when she sees , vessels talking about film,cooking, music and even dressing...............Silence of the kitchen vessels is an affair of heart- breaking to her........... she is able to have a communion with the sorrow of the vessels and says................ ' keeping their face shining, By draining their own tears'. An ordinary Sculpture comes to life , gains more life than humans, and able to show the human frailties, in the poem 'Sculpture" , she in her own way castigates the sculptor for his possessiveness over the statue and makes the fact visible that possessiveness is a destructive process where both possessor and the possessed are lost in this process. Again in the poem we are able to see the power of sex involved in any creation though the 'created one ' does not know this. In a general sweep of her brush , how she paints the presence of soul in both animate and inanimate objects............ leading us to believe the common soul of which we are parts. 'Sea for Sale' is another poem bringing out the woman's mind on to the paper. What people normally think is contradicted by the poet by her saying , the woman in house is partial and the whole woman can not be contained in the house; she is uncontainable and incomprehensible like the sea since sea contains all wealth and in one's lifetime , one can not comprehend ..... the incomprehensible phenomenon .......... called woman. when we open a folder in our personal computer we may see a picture which we stored earlier, but the poet sees a bird comes through her window to the computer and sees a replica of the bird , that had been captured when the bird the previous day came and pecked at the food grains.............. and flew away laughing loudly!!!!! .......... and poet writes , she does not know the reason why the bird laughed.......... in that she effortlessly stresses the point that every moment is freshly taking birth and no point in being stuck with the past thereby demarcating the time as past , present and future........... and we can imagine the scenario behind the lines. Here is a poetess whose lines you can enjoy and imagine by reading the meanings both said and unsaid between the lines. Enjoy reading the poems of Sreedevi Nair.

"Poetry may make us from time to time a little more aware of the deeper, unnamed feelings which form the substratum of our being, to which we rarely penetrate; for our lives are mostly a constant evasion of ourselves. "
T.S.Eliot

Following are the translations from Malayalam through English .

The following link takes you to the link where the Poet was introduced on an online Magazine.

Bats by Sreedevi Nair

வவ்வால்கள்
கவலை அடைவதற்கு வவ்வால்கள்
தலைகீழாக தொங்குகின்றன.
அப்படி கவலை படும்போது
அதன் முன் ஜன்மங்களை
ஞாபக படுத்தி கொள்கின்றன .
அப்படி வருத்தமாய் இருப்பது
அவைகளுக்கு ஒரு சுத்த படுத்திக்கொள்ளும்
வழி.
இந்த கடுமையான வாழ்வின் இருட்டில்
இருந்து சுத்தபடுத்திக்கொள்ளும்
வழி.
இந்த சுத்தம் என்பது இரும்பை
காய்ச்சி அடிக்கும் போது
இரும்பு இளகுவதை போன்றது.
வவ்வால்களுக்கு மனிதர்களின்
எதார்த்தம் தெரியும்.
மனிதர்களுக்கு தெரியாமலேயே
மனிதர்களுக்குள் இருக்கும் எதார்த்தம்.

The bats , for us, symbolises nothing more than bats hanging upside down, regurgitating what has been eaten and digested; but for the poet , this seems to give a different scenario.

Two Dogs by Sreedevi Nair

இரண்டு நாய்கள்
ஒரு பணக்காரனின் நாய்
ஏழையின் நாயை பார்த்து
பொறாமை பட்டது,
அது தன்னிச்சையாக
சுற்றி கொண்டிருந்ததை பார்த்து.
பணக்கார நாய்க்கு
வாழ்வதற்கும் ,சாவதற்கும் ,
காவலாளிகள் இருந்தார்கள்.
தெரு நாய்க்கு அதன் சாவு
சொந்தமாக இருந்தது.
அந்த சாவை முநிசிபாளிட்டியோ
கடைக்கரர்களோ பிடுங்கிக்கொள்ளமுடியாது .
பணக்கார நாய் அந்த ஏழை நாயின்
சாவை பிடுங்கிக்கொண்டு சந்தோஷமடைய
பார்த்தது.
அந்த ஏழை நாய் தன சாவை அடைய
தன்னிடம் வந்து கெஞ்ச வேண்டும் என
எதிர்பார்த்து.
அந்த சாவின் உரிமையை பிடுங்க
நினைத்தது.
ஆனால் இறப்பு பெரிய காற்றாக
அந்த பணக்கார நாய்க்கும்
தெரு நாய்க்கும் ஒன்றாக
வந்தது.
The irony is the rich dog even wants to have the right of the death of the poor dog.How richness goes beyond head and how heart is erased from the parlance of human existence.

Sans peace by Sreedevi Nair

அமைதியின்மை
கங்கையிலும் யமுனையிலும்
விடுதலையை தேடினேன்.
ஒவ்வொரு யாத்திரையின் போதும்
முடித்து கொள்ளலாம் என்றிருந்தேன்.
பசுக்கள் மேய போகின்றன ,
திரும்பி வருவதில்லை.
பறவைகளின் கூடுகள் காற்றில்
கீழே விழுந்து விடுகின்றன.
கடல் சீற்றத்தின் போது
மீன்கள் சிதறி எறிய படுகின்றன.
நெருப்பு,நீர்,காற்று, பிணம் ,
எல்லாவற்றின் முன்பு விழுந்து
வணங்கினேன்.
அரிசி கஞ்சி காய்ச்சி ,
எறும்பு,பூனை,காகம்,பிச்சைக்காரன்
எல்லோருக்கும் கொடுத்தேன்.

This poem shows the mind of those who don't really 'live' but pass on time to escape from this mortal coil; whose mind is explained in this poem to certain extent, and I believe an extension of the poem is needed .......... or the continuity of the poem is left to our imagination ?.

Singular by Sreedevi Nair

ஒருமை
=======
உடம்பு பன்மைதான்
மனதும் பன்மைதான்
உலகம் பன்மை
மொழி பன்மை
பெயரும் பன்மை.
மனது உடம்பை
விட்டு அகலும் போது
வார்த்தைகள் கவிதையை
விட்டு செல்லும் போது
வானம் மேகத்தை விட்டு
செல்லும் போது,
மலர்கள் மரத்தை விட்டு
செல்லும் போது ,
விடுதலை அடையும் போது,
ஒருமை என்னும் நான் பிறந்தேன்.
What the poet is trying to convery ......... is it a compromise between dualism and monism?

Poetic by Sreedevi Nair in Malayalam

கவித்துவமாக
வாழைபூ உதிர்வதை போல
பனித்துளிகள் பூக்களில் இருந்து
உதிர்வதை போல,
மேகங்கள் கருமையாக
மாறுகின்றன .
கவிதை எங்கேயோ
தொலைந்துவிட்டது .
எப்பொழுதெல்லாம் கவிதையை
நினைகின்றோமோ அப்பொழுதெல்லாம்
கவித்துவம் பொங்குகின்றது.
எந்த மலரும் கவிதை அல்ல .
கவித்துவமும் அடைய முடியாது.

Nothing more to say except being poetic in mood by reading this poem.

Words Again by Sreedevi Nair in malayalam

மறுபடியும் வார்த்தைகள்
எந்த வித தயையும் இன்றி
என்னுடைய வார்த்தைகள்
என்னை விட்டு சென்று விட்டன.
அநாகரீகமான வார்த்தைகள்
கவிதையாக மாற
முயன்றபோது நான் எதிர்த்தேன்.
வார்த்தைகள் சொன்னது:
நாங்கள் கவிதையாக மாறவேண்டும்.
கவிஞர்கள் எங்களுக்கு எதிரி!
வார்த்தைகள் கவிஞரை விட்டு
அவர் இடத்தை அடைய
முயன்றன.
எங்கே தளம் இருக்கிறது
வார்த்தைகள் கவிதையாக ?
வார்த்தைகள் சொன்னது:
நாங்கள் தளத்தை வாங்குகிறோம் .
வார்த்தைகள் உண்மையை
தேடின.
அந்த முயற்சியில் உலகயே
வாங்க .
முடிவில் முயற்சியில்
தோல்வியடைந்தன .
வாசலில் தனிமையில் நின்றன.
நான் கேட்டேன்:
என்ன நடந்தது?
வார்த்தைகள் சொல்லின:
நாங்கள் தோல்வியுற்றோம் .
தனிமையில் உண்மையை கண்டு
பிடிக்க முடியாது.
ஆனால் உண்மையை தேடுபவர்களுக்கு
எவ்வளவு தேவை அவ்வளவு கொடுக்க இயலும்.

Words per se don't and can't do anything on their own..... human intelligence ....... the poet only can and will...........this is like a newspaper owners even wanting to write , cant do since writer is a separate genre.

Prey by Sreedevi Nair

இரை
முன்னொரு நாள் இந்த
கோடைக்கால பறவைகள்
வந்தனவா ?
என்னை இந்த தசைகளால்
ஆனா கூண்டில் இருந்து
விடுவிப்பீர்களா ?
மனித தன்மை அற்ற
கோடை பாதைகளில் நான்
ஒரு உடம்பு மட்டும்தான் .
என்னை அப்படியே
விழுங்கி விடலாம்.
நான் ஒரு சரியான இரை .
சரியான இரை ஆவதற்கு
எதாவது வழியில் தயார்
செய்து கொள்ள வேண்டுமோ ?
நான் ஒரு இரை ஆவதற்கு
முடிவு செய்து விட்டேன்.
வாழ்வின் கஷ்டங்களை கண்டவர்கள்
எதை பற்றியும் குறை கூறுவதில்லை .
எல்லா வற்றையும் அனுபவித்தாயிற்று.
இவைகள் இல்லாதிருந்தால்
என்னுடைய வாழ்க்கை
முழுமையற்றதாகி இருக்கும்.
இப்பொழுது எல்லாம் புரிகிறது.
இரை,உடம்பு,வாழ்க்கை எல்லாம்.

Is human capable of grasping the reality behind human existence only after going through the path of difficulties,troubles, turbulence in life? Can't we comprehend the life we live while we are in the rat race? Is the incomprehensible comprehension eluding us?

Clouds by Sreedevi Nair

மேகங்கள்
மேகங்கள் மறைத்து கொண்டிருந்த
வானத்தை வேண்டும் என
வேண்டினேன் .
சப்தமான மழையினூடே
என்னுடைய தனிமை
புலியை போல பார்த்தது.
மேகங்கள் வானத்தை மறைத்ததை
அறிந்து கொள்ள
மழையினூடே இறங்கினேன்.
இரவின் பயமுறுத்தும்
இசையை போல வானம்
இருளாக இருந்தது.
மேகங்கள் கலைந்தபோது
மழையும் நின்று விட்டது.
இந்த மழையும் மேகங்களும்
கைகோர்த்து போஸ்ட் மாடர்ன்
குறியீடுகளை போல என்னை
கேலி செய்கிறதா ?
மேகங்கள் என்ன மழைக்கு
கைகாட்டிகளா ?
மேகங்களின் கைகாட்டிகள்
எங்கோ உறுமின .
மழையின் குறியீடுகள்
பன்மடங்காக மாறின,
எல்லா அர்த்தங்களையும்
எடுத்து கொண்டு.
மழைக்கும் மேகத்திற்கும்
புரியாத அர்த்தங்களை தன்னுள்
அடக்கிக்கொண்டு.

white egg by Sreedevi Nair in malayalam

வெள்ளை முட்டை
கருப்பு கோழியும் வெள்ளை
கோழியும் முட்டை இட்டன.
வெள்ளை முட்டைகள்!
இரண்டும் போட்டிபோட்டு
கருப்பு முட்டையிட முயன்றன.
முட்டை வெள்ளையாகத்தான்
இருந்தன.
வெள்ளைகொழி, கருப்புகொழி
இதில் திறமைசாலி யார?
வெள்ளை கோழி எல்லா
இடத்திலும் சென்று தான்
திறமைசாலி என்று பறை சாற்றியது.
கருப்பு கோழி கலவரப்பட்டது ,
தன்னுடைய வெள்ளை முட்டை
பொய்யானதா?
கருப்புகொழி வீணாக முயன்றது,
கருப்பு முட்டை இடுவதற்கு .

The colour complex in human beings is well explained in a subtle way, as is imagined by the fair skinned individuals and dark skinned individuals as well.

The following link is of importance regarding the colour complex written by a writer Jeyamohan

http://www.jeyamohan.in/?p=5971

Beggar woman by Sreedevi Nair

பிச்சைகாரி
நான் கண்ணை மூடி நின்றிருந்தேன்
சாலையில் சிறிது நேரம் .
குழந்தையை போல ,
உடலின் உள்ளே உள்ள
உறுப்புக்களை போல நடித்தேன்.
விழும் சில்லறைகளுக்கு குறைவில்லை.
என்னையே தேற்றிகொண்டேன்.
நான் கற்றுக்கொண்டேன் இந்த
தந்திரத்தை .
உலகம் என்னை சுற்றி
இயங்குகிறது.
பிச்சை எடுப்பது ஒரு
பழக்கமாக ஆகிவிட்டது.
சில்லறைக்கு மட்டுமல்ல
அன்பிற்கும் தான்.
பிச்சை எடுக்கும் வாழ்க்கை
எப்போதும் நிரந்திரமில்லை.
அது ஒவ்வொரு நிமிடதைபோல .
அது ஒரு அறிவு முதிர்ந்த நிலை.
எல்லா இடங்களிலும் வாழ்க்கை
இருப்பதில்லை.
அது ஒரு அறிவு,உள்ளிருக்கும்
காற்றைபோல.

words by Sreedevi Nair

வார்த்தைகள்
சில நேரங்களில் வார்த்தைகள் அம்புகள்
மற்ற நேரங்களில் தவளைகள் .
அது குதித்து கொண்டே நகரும்.
வார்த்தைகள் பல வகைகள் .
பச்சோந்திகள்,புறாக்கள், ட்ய்நஸரஸ் போல .
வார்த்தைகளுக்கு மட்டும் தான் நிறம் மாற
தெரியும்.
அவைகள் எப்பொழுதாவதுதான்
தன்னை பற்றி சிந்திக்கின்றன.
பேசும்போதும் சந்தோசம் அடையும் போதும்..
ஒரு வார்த்தை பேசப்படும்போது அதன்
தொடர்புகள் தேவையில்லை .,
எதுவும் தேவையில்லை.
வார்த்தைகள் எதை குறிக்கிறதோ
அப்பொழுது உயிரோட்டம் இல்லை..
வார்த்தைகளுக்கு உயிர் தேவையில்லை.
ஆனால் மனிதர்களுக்கு தேவை.
மனிதன் வார்த்தைகளை சீரழிக்கிறான்.

Night by Sreedevi Nair

இரவு
இரவு மழைத்துளியாக மாறி
மறைந்து கொண்டது .
ஒரு பறவையின் கருப்பான
இறகில் மறைந்து கொண்டது.
எங்கெல்லாம் பறவை பறந்து
சென்றதோ
அங்கெல்லாம் இரவு
சென்றது.
விடியல் வரும்போது ,
பறவை இறக்கை விரித்து அடித்த போது
இரவுக்கு வெறுமையாக இருந்தது .
இறக்கியில் இருந்து கையை விட்டு
கீழே விழுந்தது.